Ik merk steeds meer hoe belangrijk echt contact is bij het begeleiden van mensen, of het nu in de tandartsstoel is, als mondhygiënist of tijdens een sessie als psychosociaal therapeut. In een recente podcast hoorde ik Jim van Os pleiten voor een meer mensgerichte benadering van psychisch lijden, waarbij de verbinding tussen de begeleider en de cliënt centraal staat. Dit mens tot mens contact blijkt het grootste positieve effect te hebben op het welzijn van de cliënt. Het begint niet bij een methode of techniek, maar bij de begeleider zelf. Door bewust af te stemmen en echt aanwezig te zijn, kan de cliënt zich openen en dingen delen die ze eerder niet durfden. Dit kan leiden tot 'smeltranen', een emotionele ontlading en verzachting van binnenuit. In de tandheelkunde is dit contact ook essentieel voor het vertrouwen en de ontspanning van de cliënt. Door zelfrust in te bouwen tussen elke cliënt, zoals in de complementaire zorg gebruikelijk is, kan een tandarts of mondhygiënist een dieper contact tot stand brengen en de cliënten meer ontspannen laten voelen tijdens de behandeling. Het begint niet bij een protocol of een diagnose, maar bij mens tot mens contact, bij aanwezigheid en echt contact.
Vond je dit artikel nuttig? Deel het.